شدن به فضيلت وكمال انساني ويا رسيدن به پاداش اخروى ورضايت وقرب الهى
است هر چند فاعل ، هنگام انجام كار ، توجه آگاهانه اى به اين انگيزه باطني ندارد .
البتة در هر فعل ارادى وقصدي ، قدر مسلم اين است كه دو مقدمه ادراكي ويك
مقدمه انفعالى ويك مقدمه فعلى وجود دارد . دو مقدمه ادراكي عبارت است از : 1 -
ادراك فعل 2 - ادراك فايده فعل .
( ادراك فعل ) عبارت است از : تصور فعل . و ( ادراك فايده فعل ) ، عبارت است
از : تصديق موافقت اثر نهايى فعل با تمايلات حياتي فاعل .
( مقدمه انفعالى ) ، عبارت است از : هيجان شوقى يا خوفي درونى ، نسبت به
اثر نهايى فعل .
و ( مقدمه فعل ) عبارت است از : عزم واراده كه آخرين مقدمات فعل اختياري
ومنجر به صدور فعل خارجي است .
البتة در انسان بالخصوص يك مقدمه ومرحله ديگرى قبل از مرحله عزم واراده
هست كه همان مقدمه موجب امتياز مخصوص انسان از حيوانات است ، آن مرحله
عبارت است از مرحله سنجش ، مقايسه ، محاسبه وتأمل .
برخى از متكلمين قائل به يك مرحله علاوة اى شده ومدعى شده اند كه علاوة
بر مراحل گذشته ، يك مرحله ديگر وجود دارد وآن عبارت است از ( تهاجم
وحمله نفس ، به سوى عمل ) نام اين مرحله را گاهى ( طلب ) وگاهى ( اختيار )
گذاشته اند ، ولى اين فرضيه مبتنى بر ملاحظات علمي فنى نيست ، بلكه صرفا
منظور فرض كنندگان اين فرض ، فرار از شبهه جبر ( به زعم خودشان ) بوده واز اين
رو ، ارزش علمي ندارد كه قابل بحث وانتقاد باشد ، طلب كردن يا اختيار كردن ،
چيزى سواي اراده كردن نيست .
قضاء وقدر ، جبر واختيار ( فارسي ) — صفحة 65
مساهمون: محمد مهدي گرجيان
ص٦٥