يعنى : ( محو واثبات مى كند هر آنچه را كه بخواهد ( وحكمت أو طلب كند )
ودر نزد اوست أم الكتاب ( لوح محفوظ ) .
على هذا ، شيعه با اعتقاد به أصل ( بداء ) كه همان دگرگون شدن چيزى است كه
على الظاهر دائمي مى نمايد ولى دگرگونى اعمال ورفتار آدمي ، خلاف آن را ايجاب
مى كند ، نه تنها روح اميد وتحرك را در جامعه زنده نگه مى دارد ، بلكه با اين اعتقاد
كه ملازم با عموم وشمول قدرت الهى است ، هر گونه ضعف وناتوانى وعجز را كه
از صفات سلبيه است از ساحت قدس الهى ، دور مى دارد .
( شيعه ) معتقد است كه دعا ، صدقه ، صله رحم ، توبه ، احسان واعمالي نظير
اينها ممكن است موجب شوند آنچه را كه در پس پرده قرار دارد وبا ظواهر أموري
كه در جريان است ، مخالف مى باشد ، آشكار نمايند ، مثل ( قوم يونس ) كه به ظاهر
محكوم به هلاكت بودند ، در اثر توبه ، بلا از آنها دور گرديد ومشمول رحمت الهى
قرار گرفتند . ( 1 )
ويا إسماعيل فرزند امام صادق - عليه السلام - كه در معرض كشته شدن قرار
داشت ، ولى با دعاى حضرتش از شر دشمنان محفوظ ماند . ( 2 )
ويا ماري كه مأمور بود مرد يهودي را كه به رسول خدا توهين كرده بود بكشد ، اما
به خاطر صدقه دادنش ، مأموريت خود را انجام نداد . ( 3 ) ونظاير اينها .
( بداء ) به اين معنا نه تنها مخالف با عقل وشرع نيست بلكه آيات وروايات
زيادى آن را تأييد مى كند تا جايى كه امام هفتم - عليه السلام - مى فرمايد : ( خداوند
هيچ پيامبرى را نفرستاد مگر آنكه حرمت خمر وأصل بداء را جزء برنامه ها
واعتقادش قرار داد . ( 4 )
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 116 . ( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 127 .
( 3 ) - بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 122 .
( 4 ) - بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 99 : ( ما بعث الله عز وجل نبيا الا بتحريم الخمر وان يقوله بالبداء ) .