ارثى بود و اغلب اوقات با درمان آن بيمارى
مرتفع خواهد شد .
به بيماران صرعى موقعى مىتوان اجازهء
ازدواج داد كه پس از بهبودى اقلا 5 سال
از موقع آخرين حملهء صرعى آنها بگذرد .
رژيم : خوراك بيمار بايستى تقريبا
از غذاهاى گياهى تشكيل شده و يا به عبارت
ديگر شيرى گياهى باشد . گوشت خوك ،
گوشت هاى نمك زده ، كنسروها ، گوشت
شكار ، ماهى ، الكل ( شراب - آبجو -
ليكور - و شرابهاى طبى ) ، چاى ، قهوه
و دخانيات به كلى ممنوع است . بعنوان مشروب
ممكن است آب ، جوشانده هاى گرم ،
چاى امريكائى ( 1 ) و آبهاى معدنى پيشاب آور
دستور داد .
درمان تخفيف دهنده ( 2 ) : اين
نوع درمان بوسيلهء برمورها انجام مىگيرد
و در اين دسته داروها اگر چه برموردوپطاسيم
عملش شديدتر از سايرين است ولى بهتر
اين است كه هر سه نوع برمور را توأما
براى درمان به كار برد . تجويز اين داروها
در هنگام شدت مرض بايد بطور دائم باشد
ولى در هنگاميكه بيمارى رو به بهبودى رفت
و بعضى عوارض روحى ايجاد گرديد ممكن
است بطور منقطع برمور داده و سپس آن را
قطع كرد .
طرز استعمال برمور ها بدين ترتيب
است كه ابتدا از مقدار كم شروع كرده رفته
رفته بالا مىبرند تا به اندازهء كه مانع بروز
حمله بيمارى است برسند ( در اين موقع عنبيه
مختصرى گشاد و در مقابل نور وتطابق
واكنش نسبتا ضعيفى نشان مىدهد بعلاوه
عمل انعكاسى حلقى نيز از بين مىرود )
و پس از آن اين مقدار را تا مدتى ادامه
ميدهند مثلا در هفتهء اول روزى 5 گرم ،
هفتهء دوم روزى 6 گرم و هفتهء سوم روزى
7 گرم برمور به بيمار مىدهند اگر در اين
موقع اختلالات روحى حاصله به اندازهء خفيف
است كه مانع كار روزانه بيمار نمىشود مقدار
7 گرم را مىتوان مقدار مؤثر دارو دانست
ولى اگر در نتيجهء خوردن روزى 7 گرم
برمور بيمار بىاشتها ، خواب آلود ، بىميل
به كار شده و دوباره در روى زبانش ايجاد
گرديد بايستى مقدار را كم كرده روزى 5
يا 6 گرم تجويز نمود .
پس از چند ماه بدن به اين مقدار دارو
عادت مىكند و مثل اين است برمور آن
تأثيرى را كه در اول بيمارى داشت از دست
مىدهد و در اين صورت براى اينكه دارو
به اندازهء كافى تجويز شود لازمست يكى دو
گرم بر مقدار روزانهء پيشين افزود .
براى اينكه برمورها به نحو كامل تأثير
نمايند بهتر اين است كه در ضمن تجويز
آنها از مقدار نمك روزانهء غذاى بيمار كاست
ولى در اين صورت بايستى كمال حزم و
احتياط را در استعمال برمورها به كار برد
زيرا ممكن است پس از چند روز حالت
عصبانى و تحريك شديدى در بيمار ايجاد
شده و گاهى اوقات به خود كشى وانتحار
منتهى گردد بنابراين به محض اينكه نشانه هاى
مسموميت شديد با برمور ( چرت زدن ،
اختلالات راه رفتن ، گفتن و نوشتن )
يا اختلالات روحى ايجاد گرديد فورا بايد
روزى 3 تا 5 گرم نمك طعام به بيمار خورانيد
و از طرف ديگر از مقدار روزانهء برمور
كاسته به روزى 1 - 5 ر 1 گرم رسانيد ( در
موقعى كه غذاى كم نمك به بيمار ميدهند مقدار
روزانه برمور از 3 تا 4 گرم نبايد تجاوز كند )
بنابراين بهترين راه اين است كه مدت
10 روز مطابق آنچه گفته شد غذاى بدون
هامش
1 - Mate 2 - palliatif . Tr