دم كرده 5 - 8 گرم در 200 گرم نيز
داده مىشود .
تنقيه ضد كرمك
تانزى 2
آب جوش براى دم كردن 200
گليسرين 20
تانالبومين
يا تانات دالبومين يا تانالبين
گرديست كدر بارنگى زرد پريده و برابر
نصف وزنش تانن دارد - درآب غير محلول
در مقابل شيره معدى مقاوم بوده و تنها در
و تنها در روده ها تجزيه مىشود .
خواص پزشگى - ضد اسهال است
كه در اسهال هاى كودكى واسهال هاى سوء
هضمى ها و مسلولين داده مىشود .
مقدار - براى بزرگسالان 2 - 10
گرم روزانه جزء جزء و كودكان 25 سانتيگرم
براى سال .
تانات دو ژلاتين
يا ژلوتانن يا تانو كل
گرديست سفيد بيرنگ - كدر - غير محلول
در آب واسيدهاى رقيق ومحلول در محيط
قليائى .
خواص پزشگى و مقدار - مانند
تانالبين واستيل تانن برضد اسهال است .
بزرگسالان 4 - 8 گرم روزانه در
كاشه هاى 50 سانتى گرمى وكودكان 25
تا 50 سانتى گرم براى سال كه در يك پوسيون
صمغى و يا شير دستور ميدهند .
تانى ژن
باستيل تانن مراجعه شود .
تانن ( tanin )
يا اسيد تانيك يا اسيد گالو تانيك
گرديست خيلى سبك - سفيد زرد نما -
بى شكل - با طعمى خيلى قابض محلول
در 1 قسمت آب 2 قسمت الكل 8 قسمت
گليسرين و غير محلول در اتر خالص وخشك
( محلول در اتر آبى يا الكلى ) .
تانن - املاح فلزى وامتيك - البومين
ژلاتين - الكالوئيدها را رسوب ميدهد .
محلولات تانن بواسطه اسيدهاى غليظ
و كلرور دو سديم رسوب ميكنند .
تانن الكلى يا تانن افيسينال
كه بتوسط اتر تهيه مىشود و در پزشگى
عصاره خشك الكلى نوا دو گال كه بنام تانن الكلى
موسومست مصرف مىشود وتركيب آن
با تانن افيسينال فرق دارد و كمتر تحريك
مىكند ( . ؟ ) و از تانن اترى كمتر موثر است
خواص پزشگى - ار داخل خون
بند آور وقابض بوده كه در خونريزيهاى
معدى وروده ومتروراژيها وهموپتيزيها
واسهال سروزى دستور ميدهند .
تانن ضد سم الكالوئيدها و بعضى
تركيبات فلزى ( آنتيمونيوها ) مىباشد .
در درمان سل ششى apyretigue )
( شايد هم بغلظ ) و mal de Bright
( به مقدار زياد ) به كار برده شده است
از خارج - قابض بوده برضد سوزاك -
لوكوره - اگزما - هيپر هيدروزها - ترك
خورده گيهاى پوست - بواسيرها - فيسورهاى
مقعدى - شقاق هاى پستان - عوارض نزله
بينى وحلق دستور داده مىشود .
در انگلستان براى درمان سوختگيها
به كار مىبرند .
فر آورده هاى سمى ( از طبيعت هيستامين )
را خنثى نموده وشوك را در حالت سوختگيهاى
پهن جلو گيرى مىكند و از اين نظر يك
مجموعه پزشكى ( فارسي ) — صفحة 646
مساهمون: جمعى از اطباء
ص٦٤٦