لاكتوز - يا قند شير
گرديست بلورى - سفيد محلول در 6 قسمت
آب - غير . محلول در الكل واتر - مزه
آن بطور خيلى ضعيف قندى است .
خواص پزشگى - مدر بوده مخصوصا در
هيدرو پيزيهاى قلبى سودمند است - به نظر
ميرسد كه خواصى مسهلى منيزى را تقويت
مىكند .
مقدار خوراك - 100 گرم و بيشتر
در 24 ساعت يعنى 50 گرم در يك ليطر
آب يا تيزان كه 2 ليطر دستور ميدهند .
گرد ملين
لاكتوز 30
منيزى كلسينه 20
1 - 2 قاشق قهوه خورى شب بدهند .
پوسيون مدر
لاكتوز 30
از تات دو پطاس 4
شربت پنج ريشه 60 مطبوخ شيندان 180
هر ساعت يكقاشق سوپخورى دهيد .
لتو ( Laitues )
كاهو - لاكتو كاريوم - تريداس
معمولا استحصالات دو قسم كاهو مورد
مصرفست يكى كاهوى زراعتى يا لاكتوكا
سايترا و ديگرى لاكتوكا ويروزا ( از طايفه
مركبات ) .
استحصالاتيكه از اين گياهها در پزشگى
مصرف مىشود عبارتند از :
1 - يك آب چكيده برك ها بنام عرق
كاهو :
2 - يك عصاره كه معمولا تريداس ناميده
مىشود وعبارتست از محصوليكه درنتيجه
تبخير شيرده بدست آمده از فشار ساقه كاهو
وبرگهاى آن تحصيل مىشود .
3 - لاكتو كاريوم عبارتست از ماده كه در
نتيجه زخم زدن به ساقه هاى بدست آمده
و در آفتاب خشك كرده اند - توده ايست
بارنك قهوه ومزه تلخ وسهمى محلول در
آفتاب متظاهر مىشود .
ماده مؤثره وخواص پزشگى - استحصالات
نامبرده بويژه لاكتو كار يوم بايد مختصرى
داراى خواص نار كوتيك ومسكن بوده
( مربوط به لاكنوسين است ) شبيه به هيو
سيامين ژوسكيام .
بطور مسكن سرفه ضعيف تر از ترياك
وبويژه در جاهائى كه بويژه تره اك يكى نبايد
دستور داده شود ( كودكان ) دستور داده
مىشود .
فعاليت تريداس كمى كمتر است .
عرق كاهو مصلح بوده در پوسيونهاى
آرام كننده بطور وهيكول مصرف مىشود
استحصالات داروسازى و مقدار
خوراك - از داخل عرق برگها - وعصاره
( تريداس ) 20 سانتى تا دو گرم - شربت
( تريداس 50 سانتى براى 20 گرم ) 30 تا 40
گرم - لاكتو كاريوم 10 - 50 سانتى در حب -
عصاره الكلى لاكتوكاريوم 10 - 30 سانتى
گرم در حب - شربت لاكتو كاريوم ساده ( 50
سانتيگرم عصاره در 1000 ) 30 - 100 گرم
شربت لاكتو كاريوم ترياكى ( كدكس 1884
كه 5 ميلى گرم عصاره ترياك و 1 سانتيگرم
عصاره لاكتو كاريوم در هر قاشق سوپخورى
دارد ) كودكان بزرگتر از 2 سال 5 گرم براى
سال دستور ميدهند .
گردمسكن
لاكتو كاريوم 20 / 0
لاكتوز 5
گرد نموده 4 قسمت نمائيد و هر دو ساعت يكى
بدهيد .
مجموعه پزشكى ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: جمعى از اطباء
ص٤١٥