توضيح : شايد استشهاد به آيه يا به جهت اين است كه دوستى با آنها دوستى با خدا است يا باينكه حب تكميل نميشود مگر با متابعت .
تفسير عياشى : بشر دهان از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد : كه فرمود :
شما ما را شناختيد در ميان منكرين زياد و بما علاقه پيدا كرديد در ميان دشمنان فراوان كه ما داريم .
گاهى علاقه به خدا در راه خدا و پيامبر است و گاهى علاقه در راه دنيا است آنچه در راه خدا و پيامبر باشد پاداش آن بر خدا است و آنچه در راه دنيا باشد چيزى نيست دست خود را بعلامت بىارزش بودن تكان داد .
سپس فرمود اين مرجئه و قدريها و خوارج همه مدعى هستند كه خودشان بر حق ميباشند ولى شما ما را در راه خدا دوست ميداريد سپس اين آيات را خواند .
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
. مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ
. إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
.
توضيح : شايد منظور اين باشد كه علاقه و حب با خدا در صورتى سودمند است كه همراه با عمل بدستور خدا و پيروى از كسى كه خداوند دستور اطاعتش را داده باشد اما مخالفين گر چه خدا را دوست ميدارند ولى چون مخالفت با فرمان خدا كردهاند اين محبت براى ايشان سودى ندارد . آنگاه استشهاد بآيات ميفرمايد براى توجه دادن بمخالفت كردن آنها امر خدا را و با ذكر آيه آخرى ميفهماند كه علامت دوست داشتن خدا پيروى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله است .
تفسير عياشى : بريد بن معاوية عجلى گفت خدمت حضرت باقر عليه السّلام بودم كه يك نفر تازه وارد از خراسان داخل شد كه پياده آمده بود پاهاى خود را نشان داد كه پينه بسته بود گفت به خدا قسم مرا از اين راه دور خدمت شما نياورده مگر محبت شما اهل بيت . حضرت باقر عليه السّلام فرمود به خدا قسم اگر ما را سنگى دوست داشته باشد خداوند او را با ما محشور مىكند
هل الدين الا الحب
مگر