تغييرى گذشت در نامهاى كه آن جناب براى مامون مىنويسد راجع باصول و فروع دين .
امالى صدوق : هشام بن سالم از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود هر كس با عيبجوى ما بنشيند يا تعريف كند از دشمن و كينهتوز ما و همبستگى داشته باشد با كسى كه از ما قطع نموده يا قطع نمايد از كسى كه با ما پيوسته است يا دشمن ما را دوست بدارد و يا دوست ما را دشمن بدارد كافر شده است بخدائى كه سبع مثانى و قرآن كريم را نازل نموده .
خصال : فضيل از حضرت باقر نقل كرد كه فرمود : ده چيز است كه هر كس با آنها خدا را ملاقات كند داخل بهشت مىشود . گواهى
بلا إله الا اللَّه
و رسالت محمّد مصطفى و اقرار به آنچه از جانب خدا آورده و انجام نماز و پرداخت زكات و روزه ماه رمضان و حج خانه خدا و دوستى با اولياى خدا و بيزارى از دشمنان خدا و پرهيز از هر نوع مسكرى .
مجالس مفيد : حبيش بن معتمر گفت : خدمت امير المؤمنين على بن ابى طالب رسيده گفتم سلام عليك و رحمة اللَّه و بركاته شب را چگونه گذراندهايد فرمود شب كردم در حالى كه دوست دارم دوستان خود را و دشمنم با دشمنان خود و دوست ما شب كرد در حالى كه مورد حسرت است از رحمتى كه خدا به او عنايت كرده و انتظار آن را ميكشد اما دشمن ما شب كرد در حالى كه پاى بر كنار گودالى پر از آتش نهاده كه اين كناره او را به آتش جهنم سقوط مىدهد گويا درهاى رحمت براى اهل آن باز شده گوارا باد رحمت براى اهل آن مرگ بر اهل جهنم و سزاوار آتشند .
يا حبيش هر كس دوست دارد بفهمد دوست يا دشمن ما است دل خود را آزمايش كند اگر دوست ما را دوست داشته باشد دشمن ما نيست و اگر دشمن بدارد دوستى از ما را دوست ما نيست خداوند پيمان گرفته از دوستانمان بر
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 43
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٣