دوست خود بگذريم .
* در روايتى است كه مردى از منافقين به حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام گفت بعضى شيعيان شما در توى خيابان شراب ميخورند فرمود الحمد للَّه خدا را سپاسگزارم كه آنها را در راه قرار داده و منحرف نشدهاند .
ديگرى اعتراض كرد كه آقا بعضى از شيعيان شما نبيذ ميخورند فرمود اصحاب پيامبر نيز نبيذ مىآشاميدند آن مرد گفت منظورم از نبيذ آب عسل نيست منظورم شراب است .
امام عليه السّلام عرق بر جبين مباركش نشست فرمود
« اللَّه اكرم من يجمع في قلب المؤمن بين رسيس الخمر و حبنا اهل البيت »
خدا كريمتر از آن است كه جمع كند در قلب مؤمن علاقه بآشاميدن شراب و محبت ما خانواده را .
بعد مختصرى صبر كرد سپس فرمود اگر يك فلاكت زدهاى هم از آنها چنين كارى را بكند
( فإنه يجد ربا رؤوفا و نبيّا عطوفا و اماما له على الحوض عروفا و سادة له بالشفاعة وقوفا و تجد انت روحك في برهوت ملوفا »
. وارد مىشود به پيشگاه پروردگارى رءوف و مهربان و پيامبرى عطوف و دلسوز و امامى كه در حوض كوثر با مشخصات او را مىشناسد و سرورانى كه در انتظار شفاعتش ايستادهاند اما تو روح خود را در برهوت طعمه آتشى خواهى يافت .
كراجكى در كنز الفوائد در توضيح اعتقادات شيعه مينويسد : لازم است معتقد شويم كه انبياى خدا و ائمه عليهم السّلام در قيامت متصدى حساب مردند به اجازه خدا و حجت هر زمانى عهدهدار حساب مردم زمان خويش است .
و سرور ما پيامبر اكرم و ائمه اثنى عشر پس از او اصحاب اعراف هستند كه داخل بهشت نميشود احدى مگر آنها را بشناسد و آنها او را بشناسد و داخل جهنم نميشود مگر منكر آنها و كسى كه آنها او را نپذيرند . پيامبر اكرم مردم عصر و زمان خود را محاسبه مىكند همين طور هر امامى پس از او حضرت
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 255
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٥