امالى : حفص از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود على عليه السّلام ميگفت بهرهاى در دنيا نيست مگر براى يكى از دو نفر . شخصى كه هر روز بر كارهاى نيكش بيفزايد و كسى كه گناهش را با توبه جبران كند كجا ميتواند توبه كند . به خدا قسم اگر سجده كند تا گردنش قطع شود خداوند از او نخواهد پذيرفت مگر با ولايت ما اهل بيت .
تفسير قمى : ابو حمزه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود هر كس مخالف شما باشد گر چه پيوسته عبادت كند و كوشش نمايد مشمول اين آيه مىشود
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ . عامِلَةٌ ناصِبَةٌ تَصْلى ناراً حامِيَةً
.
تفسير قمى : عبد الرحمن بن كثير از حضرت صادق عليه السّلام در مورد آيه
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
فرمود اين آيه مربوط بعموم مسلمين است و حسنه عبارت از ولايت است هر كسى كار نيكى بكند براى او ده برابر نوشته مىشود اگر ولايت نداشته باشد پاداش او را در مقابل عمل نيكش در دنيا ميدهند و در آخرت او را بهرهاى نيست .
تفسير آيات با سندهاى زيادى در ابواب تفسير آيات گذشت .
تفسير قمى : حارث بن يحيى از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
فرمود دقت ميكنيد چگونه شرط شده ، توبه و ايمان و عمل صالح برايش سودى ندارد مگر وقتى كه هدايت يابد .
قسم به خدا اگر كوشش خود را به كار برد كه عمل كند از او نمىپذيرند مگر وقتى هدايت يابد . گفتم هدايت بسوى چه كس ؟ فرمود بسوى ما .
تفسير قمى : در روايت ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام در مورد آيه
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ
نقل كرد كه فرمود اگر اهل جهنم باشد و در دنيا به اندازه ذريهاى عمل نيك انجام داده باشد روز قيامت حسرت آن را مىخورد ، در صورتى كه براى غير خدا انجام داده باشد و در مورد آيه
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
فرمود اگر اهل بهشت باشد آن عمل بد را روز قيامت مىبيند