محتواى سوره « اعلى » و فضيلت آن
اين سوره در حقيقت از دو بخش تشكيل يافته ، بخشى كه در آن روى سخن به شخص پيامبر ص است و دستوراتى را در زمينه تسبيح پروردگار ، و اداى رسالت ، به او مىدهد ، و اوصاف هفتگانه اى از خداوند بزرگ در اين رابطه مىشمرد .
و بخش ديگرى كه از مؤمنان خاشع ، و كافران شقى ، سخن به ميان مىآورد ، و عوامل سعادت و شقاوت اين دو گروه را به طور فشرده در اين بخش بيان مىكند .
و در پايان سوره اعلام مىدارد كه اين مطالب تنها در قرآن مجيد نيامده است ، بلكه حقايقى است كه در كتب و صحف پيشين ، صحف ابراهيم و موسى ، نيز بر آن تاكيد شده است .
در فضيلت تلاوت اين سوره روايات فراوانى رسيده :
از جمله در حديثى از پيغمبر اكرم ص مىخوانيم :
من قرأها اعطاه اللَّه عشر حسنات بعدد كل حرف انزل اللَّه على ابراهيم و موسى و محمد ( صلوات اللَّه عليهم ) :
« هر كسى سوره اعلى را بخواند خداوند به عدد هر حرفى كه بر ابراهيم ع و موسى ع و محمد ص نازل كرده ده حسنه به او عطا مىفرمايد » .
و در حديث ديگرى از امام صادق ع مىخوانيم :
من قرأ سبح اسم ربك الاعلى فى فرائضه او نوافله قيل له يوم القيامه ادخل الجنة من اى ابواب الجنة شئت ان شاء اللَّه !
هامش
( 1 ) « تفسير نور الثقلين » جلد 5 صفحه 533 .