[ سوره النبإ ‹ 78 › : آيات 17 تا 20 ]
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً ‹ 17 › يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً ‹ 18 › وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً ‹ 19 › وَسُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً ‹ 20 ›
ترجمه :
17 - روز جدايى ميعاد همگان است .
18 - روزى كه در « صور » دميده مىشود ، و شما فوج فوج وارد محشر مىشويد .
19 - و آسمان گشوده مىشود ، و به صورت درهاى متعددى در مىآيد .
20 - و كوهها به حركت در مىآيد و به صورت سرابى مىشود !
تفسير : سرانجام روز موعود فرا مىرسد
در آيات قبل اشاراتى به دلائل مختلف معاد آمده بود ، در نخستين آيه مورد بحث به عنوان يك نتيجه گيرى ، مىفرمايد : « روز جدايى ( روز رستاخيز ) روز وعده همگان است » ( * ( إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً ) * ) ( 1 ) .
تعبير به « * ( يَوْمَ الْفَصْلِ ) * » تعبير بسيار پر معنايى است كه بيانگر جداييها در آن روز عظيم است .
هامش
( 1 ) معمولا تعبير به « كان » كه فعل ماضى است در مورد آن روز كه در آينده تحقق مىيابد براى بيان قطعى بودن آن روز است .