تفسير : آن زمان كه نظام جهان درهم ريزد !
باز در آغاز اين سوره به قسمتى از حوادث وحشتانگيزى كه در آستانه رستاخيز سرتاسر اين جهان را فرا مىگيرد بر خورد مىكنيم .
نخست مىفرمايد :
« در آن زمان كه آسمان ( كرات آسمانى ) از هم شكافته شود » ( * ( إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ ) * ) .
« و آن زمان كه ستارگان پراكنده شوند و فرو ريزند » ( * ( وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ) * ) .
نظام جهان بالا درهم مىريزد ، و انفجارهاى عظيمى سراسر كرات آسمانى را فرا مىگيرد ، منظومهها نظام خويش را از دست مىدهند ، و ستارگان از مدار خود بيرون مىروند ، و بر اثر تصادم شديد به يكديگر متلاشى مىشوند ، عمر اين جهان به پايان مىرسد ، و همه چيز ويران مىشود ، تا بر ويرانه هايش عالم نوين آخرت بر پا گردد .
« انفطرت » از ماده « انفطار » به معنى انشقاق و شكافته شدن است ، نظير اين تعبير در بسيارى از آيات قرآن آمده ، از جمله : در آيه 1 سوره انشقاق مىخوانيم إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ ، و در آيه 18 سوره مزمل مىفرمايد السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِه « انتثرت » در اصل از ماده « نثر » ( بر وزن نصر ) به معنى پراكنده ساختن و « انتثار » به معنى پراكنده شدن و از آنجا كه پراكنده شدن ستارگان ( همانند گردن بندى كه رشته آن گسيخته باشد ) سبب مىشود كه هر كدام در گوشه اى