پرش به محتوای اصلی

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ۲ — صفحه 88

پدیدآورندگان:

ص۸۸

بخش سى و هفتم ائمه عليهم السّلام ماء معين و بئر معطله و قصر مشيدند - ابر و باران و سايه و ميوه‌جات و ساير منافع ظاهرى بعلم و بركات آنها تفسير شده

تفسير قمى : در آيه : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ نوشته است يعنى اگر امام شما غائب شود چه كسى ميتواند امامى مانند آن بياورد . محمّد بن جمهور از فضالة بن ايوب نقل مىكند كه از حضرت رضا عليه السّلام راجع به آيه : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ پرسيده شد فرمود ماؤكم يعنى ابواب شما كه منظور ائمه عليهم السّلام است كه ابواب اللَّه بين خدا و خلقند فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ يعنى چه كسى براى شما علم امام را مىآورد . غيبت طوسى : علي بن جعفر از برادر خود موسى بن جعفر عليهما السّلام تأويل آيه : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ را پرسيد فرمود اگر امام خود را نيابيد ديگر از سرچشمهء زلال او آب ننوشيد چه ميكنيد ؟ !