پرش به محتوای اصلی

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ۲ — صفحه 83

پدیدآورندگان:

ص۸۳

همان درجه‌اى كه او هست خداوند عزيز و حكيم است . صدوق : باسناد خود از سدير نقل مىكند كه به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم آقا فدايت شوم آيا مؤمن مردن را كراهت دارد ؟ فرمود : نه وقتى فرشته مرگ براى قبض روح او مىآيد ناراحت مىشود ، ملك الموت به او ميگويد اى دوست خدا ! ناراحت نباش به آن خدائى كه محمّد را به حق برانگيخته من به تو از پدر مهربان مهربانترم چشم بگشا و نگاه كن ، در اين موقع پيامبر اكرم و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و ائمه عليهم السّلام برايش مجسم ميشوند ميگويد اينها رفيق‌هاى تو هستند آنها را مشاهده مىكند آنگاه خطاب مىشود بنفس او : يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ اى نفسى كه اطمينان به محمّد و اهل بيت او داشتى : ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً بر گرد بسوى خدا با خشنودى ولايت « مرضيه » خوشحال از ثواب : فَادْخُلِي فِي عِبادِي داخل بندگانم محمّد و اهل بيت او بشو وَ ادْخُلِي جَنَّتِي داخل بهشت شو . در آن موقع چيزى برايش بهتر از اين نيست كه هر چه زودتر روحش خارج شود و به آن صدا برسد .