مگر در بعضى از مأموريتهاى خدائى كه چارهاى از قيام و قعود در آن ندارى خداوند هر فضيلت و امتيازى به من داده به تو نيز مانند آن را داده است مرا ممتاز بنبوت و رسالت نموده ترا ولى و جانشين من در اين امر كرده كه بايد قيام به اين كار كنى و اين مأموريت دشوار را بانجام رسانى .
قسم به آن خدائى كه مرا بنبوت مبعوث نموده ايمان به من نياورده كسى كه منكر تو باشد و اقرار به نبوتم ندارد كسى كه مخالف تو باشد و به خدا نيز ايمان ندارد كافر به تو ، فضل تو از فضل من و فضل من از فضل خدا است .
اين آيه شاهد همين مطلب است
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
.
فضل خدا نبوت پيامبر شما است و رحمتش ولايت علي بن ابي طالب عليه السّلام
« فَبِذلِكَ »
يعنى به نبوت و ولايت
« فَلْيَفْرَحُوا »
شيعه بايد شاد باشد
/ هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
اين اعتقاد بهتر است از قبيله و عشيره و مال و فرزندى كه مخالفين علي در دنيا بر هم انباشته مىكنند .
« و اللَّه يا علي ما خلقت الا ليعبد بك و لتعرف بك معالم الدين و يصلح بك دارس السبيل » .
به خدا سوگند يا علي آفريده نشدهاى مگر براى راهنمائى مردم به پرستش خدا و آشنائى آنها بمسائل مذهبى و هموار نمودن راه فرسوده و نابسامان زندگى مردم گمراه هر كه تو را برهبرى نپذيرفته راه به خدا نخواهد يافت هر كه تو راهنمايش نباشى و بولايت تو اقرار نداشته باشد اين آيه شاهد همين معنى است : «
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
» يعنى من مىآمرزم كسى را كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد و اقرار بولايت تو داشته باشد .
خداوند مرا مأمور كرده كه آن حقى كه براى خودم واجب است براى تو نيز واجب بگردانم حق تو لازم است بر هر كس ايمان به من آورده باشد