پرش به محتوای اصلی

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ۲ — صفحه 55

پدیدآورندگان:

ص۵۵

توضيح همين مطلب باشد كه آل محمّد نعمت هستند و نعمت در آيه به آنها اطلاق شده معنى آيه چنين مىشود كه آنها بجاى نعمتى كه ( محمّد و آل او هستند ) دشمنانشان را قرار دادند كه ريشه كفر و بيدينى بودند راضى شدند اينها خليفه باشند از آنها بكفر تعبير شد بواسطه مبالغه‌اى كه در كفر داشتند . محاسن : يكى از اصحاب در باره آيه : وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ گفت : شكر معرفت است و در اين آيه وَ لا يَرْضى لِعِبادِهِ الْكُفْرَ وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ گفت كفر در اين آيه ( خلاف ائمه رفتار كردن است ) و شكر ولايت و معرفت امام است . عياشى : حمران از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند در باره آيه وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ فرمود فضل خدا پيامبر است و رحمت او ولايت ائمه عليهم السلام . به زودى در بخش‌هاى آيات نازله در باره امير المؤمنين اخبار زيادى در اين مورد خواهد آمد . كافى : محمّد بن فضيل از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه گفتم : قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ در تفسير آن فرمود بولايت محمّد و آل او شاد باشيد كه اين بهتر از ثروتى است كه دشمنان آن‌ها جمع مىكنند . عياشى : ابن نباته گفت امير المؤمنين عليه السّلام در باره آيه : قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا فرمود شيعيان ما بايد بواسطه ما شادى كنند اين نعمت بهتر است از طلا و نقره‌اى كه دشمنان ما گرد هم آورده‌اند . مناقب : گفته‌اند فضل و عنايت بر سه قسم است : 1 - فضل خدا بدليل اين آيه : وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ . 2 - فضل پيامبر بدليل اين آيه قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ ابن عباس گفته منظور از فضل در اين آيه پيامبر است و رحمت امير المؤمنين عليه السّلام .