خدا را براى شما شرح دهد » .
سپس فرمود : « به خدا سوگند تاويل اين آيه نيامد و سرانجام خواهد آمد » ( 1 ) .
روايات در اين زمينه فراوان است و بايد توجه داشت كه همه از باب « تطبيق » است ، و به تعبير ديگر ظاهر آيه مربوط به آب جارى است كه مايه حيات موجودات زنده است ، و باطن آيه مربوط به وجود امام و علم و عدالت جهانگستر او است كه آن نيز مايه حيات جامعه انسانى است .
بارها گفتهايم كه آيات قرآن معانى متعدد ، و ظاهر و باطن دارد ، ولى اين نكته را نيز مؤكدا تكرار مىكنيم كه پى بردن به بطون آيات جز براى پيامبر و امام معصوم ممكن نيست و هيچكس حق ندارد چيزى به عنوان باطن آيه از پيش خود مطرح كند ، آنچه ما مىگوئيم مربوط به ظواهر آيات است ، و آنچه مربوط به بطون آيات است فقط بايد از معصومين بشنويم .
سوره « ملك » با حاكميت و مالكيت خداوند شروع شد ، و با رحمانيت او كه آن هم شاخه اى از حاكميت و مالكيت او است پايان مىگيرد ، و به اين ترتيب آغاز و انجامش كاملا منسجم است .
خداوندا ! ما را مشمول رحمت عام و خاصت گردان ، و از آب حيات ولايت اوليائت سيراب فرما .
پروردگارا ! ظهور حضرت مهدى ع آن چشمه آب حيات را تسريع كن ، و تشنگان جمالش را با ظهورش سيراب گردان .
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 387 .