و بالآخره در بخش ششم كه آخرين بخش اين سوره است و از آيه 22 شروع و به 24 ختم مىشود قسمت مهمى از اوصاف جمال و جلال خدا و اسماء حسناى او را بر مىشمرد كه به انسان در طريق معرفة اللَّه كمك شايان مىكند .
ضمنا نام اين سوره از آيه دوم آن گرفته شده كه سخن از « حشر » يعنى اجتماع يهود براى كوچ كردن از مدينه ، و يا حشر مسلمين براى بيرون راندن آنها به ميان آمده است ، و از اينجا روشن مىشود كه اين حشر ارتباطى با حشر در قيامت ندارد .
بعضى نام اين سوره را سوره « بنى نضير » گفتهاند ، چرا كه قسمت عمده آياتش پيرامون آنها است .
و بالآخره اين سوره نيز يكى از سورههاى مسبحات است ، كه با تسبيح خداوند شروع شده ، و اتفاقا پايان آن نيز با تسبيح الهى است .
فضيلت تلاوت اين سوره
براى اين سوره فضيلت بسيار گفته شده از جمله در حديثى از پيغمبر گرامى ص مىخوانيم :
من قرأ سورة الحشر لم يبق جنة و لا نار و لا عرش و لا كرسى و لا حجاب و لا السماوات السبع و لا الارضون السبع و الهوام و الرياح و الطير و الشجر و الدواب و الشمس و القمر و الملائكة الا صلوا عليه ، و استغفروا له و ان مات من يومه او ليلته مات شهيدا ! :
« هر كس سوره حشر را بخواند تمام بهشت و دوزخ و عرش و كرسى و حجاب و آسمانها و زمينهاى هفتگانه و حشرات و بادها و پرندگان و درختان و جنبندگان و خورشيد و ماه و فرشتگان همگى بر او رحمت مىفرستند ، و براى او استغفار