[ سوره الشورى ‹ 42 › : آيه 51 ]
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَه اللَّه إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِه ما يَشاءُ إِنَّه عَلِيٌّ حَكِيمٌ ‹ 51 ›
ترجمه :
51 - شايسته هيچ انسانى نيست كه خدا با او سخن بگويد ، مگر از طريق وحى ، يا از وراء حجاب ، يا رسولى مىفرستد و به فرمان او آنچه را بخواهد وحى مىكند ، چرا كه او بلند مقام و حكيم است .
شان نزول :
بعضى از مفسران شان نزولى براى اين آيه ذكر كردهاند كه حاصلش چنين است : جمعى از يهود خدمت پيامبر ص آمدند و عرض كردند : چرا تو با خداوند سخن نمىگويى ؟ و به او نگاه نمىكنى ؟ اگر پيامبرى همانگونه كه موسى ع با او سخن گفت و به او نگاه كرد تو نيز چنين كن ، ما هرگز به تو ايمان نمىآوريم مگر اينكه همين كار را انجام دهى ، پيامبر ص فرمود : موسى هرگز خدا را نديد ، اينجا بود كه آيه فوق نازل شد ( و چگونگى ارتباط پيامبران را با خداوند متعال تشريح كرد ) ( 1 ) .
تفسير : طرق ارتباط پيامبران با خداوند
همانگونه كه در آغاز اين سوره گفتيم در اين سوره تكيه خاصى روى
هامش
( 1 ) « تفسير قرطبى » جلد 8 صفحه 5873 .