و جريان بادها را آن چنان منظم قرار داده كه مىتوان از آنها در مسيرهاى معينى پيوسته استفاده كرد و « با آن به ديدار آشنا رسيد » .
در آخرين آيه مورد بحث براى تاكيد و گرفتن اقرار از همگان مىفرمايد :
« خدا آياتش را همواره به شما نشان مىدهد ، بگوئيد كداميك از آيات خدا را مىتوانيد انكار كنيد » ؟ ! ( يُرِيكُمْ آياتِه فَأَيَّ آياتِ اللَّه تُنْكِرُونَ ) .
آيا آيات و نشانههاى او را در « آفاق » مىتوانيد انكار كنيد يا آيات او را در انفس ؟ آيا آيات او را در آفرينش خود از خاك و سپس پيمودن مراحل جنينى ، و مراحل بعد از تولد را مىتوانيد انكار كنيد ، يا نشانههاى او را در مساله حيات و مرگ ؟
و آيا آيات الهى را در آسمان و زمين و آفرينش شب و روز مىتوان با ديده انكار نگريست ؟ و يا آفرينش وسائلى براى ادامه حيات همچون انعام و چهارپايان ؟
بر هر كجا كه بنگريد آثار خدا نمايان است ، « كور باد چشمى كه او را نبيند » .
به راستى با اينكه آيات و نشانههاى او براى همگان روشن است چرا گروهى راه انكار را پيش مىگيرند ؟
مفسر بزرگ مرحوم طبرسى در پاسخ اين سؤال مىگويد : اين انكار ممكن است از سه امر ناشى گردد :
1 - « هوا پرستى » كه سبب مىشود انسان با شبهات بىاساس چهره حق را بپوشاند ( و به هوى و هوس خويش ادامه دهد ، چرا كه قبول حق او را محدود مىسازد ، از يك سو وظائفى براى او تعيين مىكند ، و از سوى ديگر محدوديتهايى اما هواپرستانى كه نمىخواهند نه آن وظائف را بپذيرند و نه اين محدوديتها را به انكار حق برمىخيزند هر چند دلائل آن روشن و آشكار باشد ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 190
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٩٠