در حالى كه در آيه 35 از مجازات دنيوى آنها كه مساله مهر نهادن خداوند بر دلهاى آنان است بحث مىكند .
و در آيه مورد بحث گفتگو از مجازات اخروى آنها و انواع كيفرهاى دوزخى است .
توجه به اين نكته نيز لازم است كه « يجادلون » به صورت فعل مضارع است كه دلالت بر استمرار دارد ، اشاره به اينكه اين گونه افراد كه آيات الهى را تكذيب كردهاند براى توجيه عقائد و اعمال زشت خود مرتبا به مجادله و گفتگوهاى بىاساس مىپردازند .
به هر حال در پايان آيه آنها را با اين سخن تهديد مىكند : « آنان به زودى نتيجه شوم كار خود را مىفهمند » ( * ( فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ) * ) .
« آن هنگام كه غلها و زنجيرها بر گردن آنها قرار گرفته و با اين غل و زنجير آنها را مىكشند » ( * ( إِذِ الأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَالسَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ ) * ) ( 1 ) .
« به درون آب جوشان ، و سپس در آتش دوزخ سوزانده مىشوند » ! ( * ( فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ ) * ) .
« يسجرون » از ماده « سجر » ( بر وزن فجر ) به گفته راغب در مفردات به معنى بر افروختن آتش و شعله ور ساختن آن است ، و به گفته جمعى ديگر از ارباب
هامش
( 1 ) « اغلال » جمع « غل » به معنى طوقى است كه بر گردن يا دست و پا مىنهند ، و در اصل از ماده « غلل » بر وزن اجل ، به معنى آبى است كه در ميان درختان جارى مىشود و اگر به خيانت « غلول » و به حرارت ناشى از تشنگى « غليل » مىگويند به خاطر نفوذ تدريجى آنها در درون انسان است ، و « سلاسل » جمع « سلسلة » به معنى زنجير است و « يسحبون » از ماده « سحب » ( بر وزن سهو ) به معنى كشيدن است .