سرانجام ششمين و آخرين حكم را در زمينه حرمت ازدواج با همسران پيامبر بعد از او چنين بيان مىكند : « شما هرگز حق نداريد كه همسران او را بعد از او به همسرى خويش در آوريد كه اين كار در نزد خدا عظيم است » ( * ( وَلا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَه مِنْ بَعْدِه أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّه عَظِيماً ) * ) .
در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه چگونه خداوند همسران پيامبر ص را كه بعضى به هنگام وفات او نسبتا جوان بودند از حق انتخاب همسر محروم ساخته است ؟
پاسخ اين سؤال با توجه به فلسفه اين تحريم روشن است .
زيرا اولا چنان كه از شان نزول آيه دانستيم ، بعضى به عنوان انتقامجويى و توهين به ساحت مقدس پيامبر ص چنين تصميمى را گرفته بودند و از اين راه مىخواستند ضربه اى بر حيثيت آن حضرت وارد كنند .
ثانيا اگر اين مساله مجاز بود جمعى به عنوان اينكه همسر پيامبر ص را بعد از او در اختيار خود گرفتهاند ممكن بود اين كار را وسيله سوء استفاده قرار دهند ، و به اين بهانه موقعيت اجتماعى براى خويش دست و پا كنند ، و يا به عنوان اينكه آگاهى خاص از درون خانه پيامبر ص و تعليمات و مكتب او دارند به تحريف اسلام پردازند ، و يا منافقين مطالبى را از اين طريق در ميان مردم نشر دهند كه مخالف مقام پيامبر باشد ( دقت كنيد ) .
اين خطر هنگامى ملموستر مىشود كه بدانيم گروهى خود را براى اين كار آماده ساخته بودند بعضى آن را به زبان آورده و بعضى شايد تنها در دل داشتند .
از جمله كسانى را كه بعضى از مفسران اهل سنت در اينجا نام بردهاند طلحه است » .
هامش
( 1 ) تفسير قرطبى جلد 8 صفحه 5310 .