من آمادهام هر چند عمرو باشد .
پيامبر ص به او فرمود : نزديك بيا ، عمامه بر سرش پيچيد و شمشير مخصوصش ذو الفقار را به او بخشيد ، و براى او دعا كرد :
اللهم احفظه من بين يديه و من خلفه و عن يمينه و عن شماله و من فوقه و من تحته :
« خداوندا ! او را از پيش رو و پشت سر و از راست و چپ ، و از بالا و پائين حفظ كن » .
على ع به سرعت به وسط ميدان آمد ، در حالى كه اين اشعار را در پاسخ اشعار عمرو مىخواند :
لا تعجلن فقد اتاك
مجيب صوتك غير عاجز !
ذو نية و بصيرة
و الصدق منجى كل فائز
انى لارجو ان اقيم
عليك نائحة الجنائز !
من ضربة نجلاء يبقى
صوتها بعد الهزاهز :
« شتاب مكن كه پاسخگوى نيرومند دعوت تو فرا رسيد ! آن كس كه نيتى پاك و بصيرتى شايسته و صداقتى كه نجات بخش هر انسان پيروز است دارد .
من اميدوارم كه فرياد نوحه گران را بر كنار جنازه تو بلند كنم .
از ضربه آشكارى كه صداى آن بعد از ميدانهاى جنگ باقى مىماند و در همه جا مىپيچد « ! و در اينجا بود كه پيامبر جمله معروف :
« برز الايمان كله الى الشرك كله
« را فرمود ( 1 ) .
امير مؤمنان على ع نخست او را دعوت به اسلام كرد ، او نپذيرفت ، سپس دعوت به ترك ميدان نمود ، از آن هم ابا كرد و اين را براى خود ننگ و عار دانست ، سومين پيشنهادش اين بود از مركب پياده شود و جنگ تن به تن به صورت پياده انجام گيرد .
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » جلد 20 صفحه 215 - ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه جلد 4 صفحه 344 طبق نقل احقاق الحق جلد 6 صفحه 9 .