پرش به محتوای اصلی

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ۱ — صفحه 199

پدیدآورندگان:

ص۱۹۹

بخش شانزدهم لفظ امانت كه در قرآن است يعنى « امامت »

آيات

در سوره نساء آيه 58 : إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً . احزاب 33 آيه 72 : إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا . تفسير : مرحوم طبرسى در مجمع البيان راجع به آيه إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها مينويسد در اين مورد چند نظر است : 1 - منظور تمام امانتهائى است كه به اشخاص سپرده مىشود امانت‌هاى خدا اوامر و نواهى او است و امانات مردم آن چيزهائى است كه برسم امانت به يكديگر ميسپارند از قبيل اموال و چيزهاى ديگر از ابن عباس و ديگران نقل شده و همين نظر از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام نقل شده . 2 - منظور از امانات فرمانروايان هستند به آنها دستور داده است خدا كه در رعايت حال رعيت قيام كنند و آنها را به راه دين و شريعت ببرند .