تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
2 - دشمنان خود را از حوض كوثر دور مىكند چنانچه شتربان شتر ناآشنا را دور مينمايد . 3 - شيعيان فقير و تنگدست علي در روز قيامت گروهى را كه تعداد ايشان به اندازه قبيله ربيعه و مضر است شفاعت نمايند . 4 - اولين كسى است كه درب بهشت را با من ميكوبد فخر نميكنم . 5 - اولين كسى است كه همسرى با حوريه را آغاز مىكند با من و فخر نميكنم . 6 - اولين كسى است از رحيق مختوم مينوشد كه پايان آن مشك است و در اين راه بايد كوشش كنند مشتاقان . 7 - اولين كسى است كه با من ساكن عليين مىشود فخر نميكنم . « 1 » تفسير فرات بن ابراهيم : ابن نباته گفت در مسجد كوفه خدمت امير - المؤمنين عليه السّلام نشسته بودم مردى از بجيله بنام ابو خديجه وارد شد عرضكرد يا امير المؤمنين آيا سرّى از اسرار پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم در خدمت شما است كه ما را بشنيدن آن مفتخر فرمائى . فرمود : آرى . رو بقنبر نموده فرمود آن نوشته را بياور . نوشته را گشود در پائين آن پوست نازك نوشته بود : «
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
» لعنت خدا و ملائكه و تمام مردم بر كسى كه خود را به غير مواليان خويش نسبت دهد و بر كسى كه در اسلام از خود چيزى بيافزايد و يا افزاينده و بدعت‌گذار را پناه دهد و هر كسى كه بر مزدور ستم روا دارد و لعنت خدا بر كسى كه يك وجب زمين را بدزدد و از حدود زمين خود تجاوز كند در قيامت وادارش ميكنند كه آن را از هفت آسمان و هفت زمين بياورد به خدا قسم اگر اين تكليف را بر چهار پايان زمين بكنند طاقت آن را
هامش
( 1 ) در متن كتاب قسمت هفتم ذكر نشده ولى در نسخه ديگرى بجاى ششم همين قسمت هفتم است كه ذكر كرديم و قسمت ششم هفتم است .
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 173 | العلامة المجلسي / موسى خسروى