بيان كرده مىگويد : « آنها كسانى هستند كه در حفظ نمازهاى خويش مىكوشند » ( * ( وَالَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ ) * ) .
جالب اينكه : نخستين ويژگى مؤمنان را « خشوع در نماز » و آخرين صفت آنها را « محافظت بر نماز » شمرده است ، از نماز شروع مىشود و به نماز ختم مىگردد چرا كه نماز مهمترين رابطه خلق و خالق است .
نماز برترين مكتب عالى تربيت است .
نماز وسيله بيدارى روح و جان و بيمه كننده انسان در برابر گناهان است .
خلاصه نماز هر گاه با آدابش انجام گيرد زمينه مطمئنى براى همه خوبيها و نيكيها خواهد بود .
ياد آورى اين نكته نيز لازم است كه آيه نخست و آيه اخير اشاره به دو مطلب متفاوت مىكند ، و به همين دليل در آيه نخست ، صلاة به صورت « مفرد » و در آيه اخير به صورت « جمع » است ، اولى به مساله خشوع و توجه خاص درونى كه روح نماز است و اثر بر تمام اعضاء مىگذارد اشاره مىكند ، و دومى به مساله آداب و شرائط نماز از نظر وقت و زمان و مكان و همچنين از نظر تعداد نمازها ، و به نمازگزاران و مؤمنان راستين توصيه مىكند در همه نمازها مراقب همه اين آداب و شرائط باشند .
در مورد اهميت نماز در مجلدات مختلف اين تفسير مشروحا بحث كردهايم :
به جلد نهم صفحه 267 ( ذيل آيه 114 سوره هود ) .
و جلد چهارم صفحه 104 ( ذيل آيه 103 سوره نساء ) .
و جلد سيزدهم ( ذيل آيه 14 سوره طه ) مراجعه فرمائيد .
بعد از ذكر اين صفات ممتاز ، نتيجه نهايى آن را به اين صورت بيان مىكند :
« آنها وارثانند » ( * ( أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 201
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠١