36 - وسائل و اسبابهايى كه از پشم و كرك و موى حيوانات ساخته و تهيه مىشود ( وَمِنْ أَصْوافِها وَأَوْبارِها وَأَشْعارِها أَثاثاً وَمَتاعاً إِلى حِينٍ ) .
37 - نعمت سايهها ( وَاللَّه جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا ) .
38 - نعمت وجود پناهگاههاى مطمئن در كوهها ( وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً ) .
39 - انواع لباسهايى كه انسان را از سرما و گرما حفظ مىكند ( وَجَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ ) .
40 - زره و لباس جنگ كه در برابر ضربات دشمن مقاومت دارد ( وَسَرابِيلَ تَقِيكُمْ بَأْسَكُمْ ) .
و در پايان اين بخش از نعمتها اضافه مىكند كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَه عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ : « اين گونه خداوند نعمتهايش را بر شما به حد كمال مىرساند تا تسليم فرمان او باشيد » .
هدف از تشريح نعمتها
احتياج به تذكر ندارد كه بر شمردن نعمتهاى گوناگون الهى در آيات مختلف اين سوره يا ساير آيات قرآن ، به اصطلاح براى منتگذارى ، و يا كسب وجهه ، و مانند آن نيست ، كه خدا برتر و بالاتر از همه اينها است ، و بى نياز از هر كس و هر چيز .
همه اينها در مسير برنامههاى سازنده تربيتى است ، برنامه هايى كه انسان را به آخرين مرحله تكامل ممكن از نظر معنوى و مادى برساند .
گوياترين دليل براى اين موضوع ، همان جمله هايى است كه در آخر بسيارى از آيات گذشته آمده است كه در عين تنوع ، همگى در همان خط پرورش و تربيت انسان قرار دارد .