3 - دعوت همه پيشوايان اسلام به قرآن موجود - قابل توجه اينكه بررسى كلمات پيشوايان بزرگ اسلام نشان مىدهد كه از همان آغاز اسلام همه يك زبان مردم را به تلاوت و بررسى و عمل به همين قرآن موجود دعوت مىكردند ، و اين خود نشان مىدهد كه اين كتاب آسمانى به صورت يك مجموعه دست نخورده در همه قرون از جمله قرون نخستين اسلام بوده است .
سخنان على ع در نهج البلاغة گواه زنده اين مدعا است :
در خطبه 133 مىخوانيم
و كتاب اللَّه بين اظهركم ، ناطق لا يعيا لسانه ، و بيت لا تهدم اركانه ، و عز لا تهزم اعوانه :
« كتاب خدا در ميان شما است ، سخنگويى است كه هرگز زبانش به كندى نمىگرايد ، و خانه اى است كه هيچگاه ستونهايش فرو نمىريزد ، و مايه عزت است آن چنان كه يارانش هرگز مغلوب نمىشوند » . در خطبه 176 مىفرمايد :
و اعلموا ان هذا القران هو الناصح الذى لا يغش و الهادى الذى لا يضل :
« بدانيد كه اين قرآن نصيحت كننده اى است كه هرگز در نصيحت خود غش و خيانت نمىكند ، و هدايت كننده اى است كه هيچگاه گمراه نمىسازد .
و نيز در « همين خطبه » مىخوانيم :
و ما جالس هذا القرآن احد الا قام عنه بزيادة او نقصان : زيادة من هدى ، او نقصان من عمى :
« هيچكس با اين قرآن همنشين نمىشود مگر اينكه از كنار آن با فزونى يا نقصان برمىخيزد :
فزونى در هدايت و نقصان از گمراهى « ! .
در دنباله همين خطبه باز مىخوانيم : « ان اللَّه سبحانه لم يعظ احدا به مثل هذا القرآن ، فانه حبل اللَّه المتين و سببه الامين : « خداوند پاك احدى را بمانند اين قرآن اندرز نداده است ، چرا كه اين ريسمان محكم الهى است ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 25
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥