مىكنيم و چه بسيار بوده چيزهايى كه براى آيندگان واگذار شده و آنان به چيزهايى رسيدهاند كه پيشينيان نرسيدهاند .
البته اگر عقل انسانى به قطعى بودن علم خود ايمان دارد ! و تصور خلاف آن هم مقدور نباشد - با اين كه چنين جزم و قطعى خيلى نادر پيدا مىشود - نخستين راه حل مسئله آن است كه آن گفتار مخالف را بر يك معنا صحيح و معقولى حمل كنيم ، و اگر پس از كوشش نيز راهى براى تأويل نباشد ، راه اساسى تكذيب ناقل سخن است كه آن را به اوليا و رهبران نسبت داده است .
* * *
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحه 76
پدیدآورندگان: خسرو شاهى
ص۷۶