تابيد . در اينجا است كه ترقى و اعتلاى انسانى به درجهء اعلاى خود مىرسد ، ديگر اندوه و سستى براى چنين انسانى راه ندارد چنان كه خداوند متعال مىفرمايد : * ( وَلا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ( 1 ) ( و سست و اندوهگين مباشيد در حالى كه شما برتريد اگر داراى ايمان هستيد ) . اگر چه خداوند در همه احوال با انسانها است و مطابق آيهء كريمه « او از رگ گردن به ما نزديكتر است » ، ولى فقط در آن موقع كه آدمى در دفاع از حق و ارتباط با حق بسر مىبرد ، طعم و الله معكم را مىفهمد ( خدا با شما است ) آگاهى به اين معيت ، كه مساوى با آگاهى به حقيقت حيات إلهى است ، براى همهء انسانها و در همهء شرايط امكانپذير نيست ، يعنى خود انسانها هستند كه عامل اين آگاهى را بدست نمىآورند -
يار نزديكتر از من به من است
وين عجبتر كه من از وى دورم
چكنم با كه توان گفت كه او
در كنار من و من مهجورم
هامش
( 1 ) . آل عمران آيهء 139