الكلى از كار مىاندازند ، و مقدارى ديگر از آن را در راه از كار انداختن محتويات جمجمهء ديگر انسانها مصرف مىنمايند و باقيمانده را در توجيه اين دو نابكارى مستهلك مىسازند امير المؤمنين ( ع ) از اين خطر بزرگ كه همواره انسانها را از ورود به صحنهء حيات قابل تفسير و توجيه جلوگيرى مىكند ، به خدا پناه مىبرد و دست نيايش ببارگاهش بلند نموده و از آن مقام ربوبى خواستار در امان بودن از خطر مزبور مىگردد .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحه 40
پدیدآورندگان: محمد تقي جعفري
ص۴۰