ضرورت يك زندگى هدفدار و هشيارانه تكيه بر اصل و قانون است . تبهكاران اين پديدهء مقدس و ضرورى را هم براى از بين بردن هشيارى و هدف زندگى به كار مىبرند « در ميان آنها هشياران ديگرى هستند كه همهء ابعاد حوادث را مىبينند و با اين كه مىتوانند آنها را براى پيروزى خويشتن مورد بهره بردارى قرار بدهند ، ولى پاسخ مثبت به هدف تكاملى زندگى را با اهميتتر از پاسخ مثبت به خودخواهى مىدانند . » على بن ابي طالب ( ع ) در رديف اول اين هشياران قرار گرفته است . او دستورات وجدان را كه قطبنماى بسيار حسّاس دستورات الهى است ، از كار نمىاندازد ، تا كشتى وجودش در اقيانوس زندگى در گردابهاى تمايلات خود خواهانه غرق شود . 16 - « ايّها النَّاسُ انىّ وَاللَّه ما احُثّكُم عَلى طاعةٍ الَّا اسبِقُكُم الَيها وَلا انهاكُم عَن مَعصِيَةٍ الَّا اتَناهى قَبلَكُم عَنها . » ( 1 ) ( اى مردم ، سوگند به خدا ، من شما را به هيچ اطاعتى تحريك نمىكنم ، مگر اين كه خودم در آن اطاعت به همهء شما سبقت مىگيرم و شما را از هيچ معصيتى نهى نمىكنم ، مگر اين كه خودم پيش از شما از ارتكاب آن گناه امتناع مىورزم ) .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 250
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٥٠
هم براى استنشاق در موقع وضوء ( خداوندا ، مرا از بوى بهشتى بهره مند فرما ) ، يك آدم احمقى دعاى تطهير را در موقع استنشاق مىخواند :
آن يكى در وقت استنجا بگفت
كه مرا با بوى جنت دار جفت
گفت شيخى خوب ورد آورده اى
ليك سوراخ دعا گم كرده اى
من هرگز خود را از ميدان تكاپوى حيات كه همگى در آن شركت داريم كنار نمىكشم . من عضوى از كاروانيان رهرو آن مقصد و الا هستم كه در گذرگاه
هامش
( 1 ) ط - 173 ج 2 ص 109 .