اعاده مىنمايد . 3 - و اگر بين شش و هفت و هشت دور شك كند طواف را اعاده مىكند .
و پنج نوع ديگر موجب اعاده نيست :
1 و 2 - كسى كه كمتر از هفت دور طواف كند و متذكر گردد آن را تمام مىنمايد و ديگر چيزى بر او نيست . و اگر تمام ناكرده به وطن برگردد ديگرى را وادار مىكند كه از جانب وى طواف كند .
3 - كسى كه بين هفت و هشت شك كند ، طواف را از همان جا قطع مىكند و بر او چيزى نيست .
4 - كسى كه در طواف مستحب ، در كمتر از هفت دور شك كند بنا را بر طرف كمتر مىگذارد .
5 - كسى كه طواف مستحب را بيش از هفت دور به جا بياورد آن را تا هفت دور ديگر به اتمام مىرساند . و قران ، [ 1 ] در طواف فريضه جائز نيست اما در نافله
هامش
[ 1 ] - قران در طواف آنست كه دو طواف كامل بلا فاصله به جا آورد و بقول شهيد دوم در شرح لمعه ج 1 ص 159 قران ، گاهى بر مطلق زيادى بر هفت دور اطلاق مىشود . و بنا به گفتهء مؤلف در نهايه ج 1 ص 244 در طواف نافله نيز افضل آنست كه بين دو طواف را با نمازى فاصله اندازد مگر اين كه در حال تقيه باشد و بنا بنقل ابن رشد در بداية المجتهد ج 1 ص 230 : سنت در طواف آنست كه پس از هر هفت دور ، دو ركعت نماز طواف به جا آورد . و جمهور علما بر آنند كه اين دو ركعت را بايد پس از انقضاء هر طواف كامل ، در صورتى كه بخواهد طوافهاى متعدد به جا آورد حتما بخواند . و برخى از پيشينيان ، تجويز كرده اند كه بين طوافها فاصله نيندازد و پس از چند طواف براى هر كدام دو ركعت نماز به جا آورد و اين قول ، از عايشه نقل شده است . بنا بر اين ، اهل سنت عموما اصل قران در طواف فريضه را جائز مىدانند و تنها اختلاف آنان در لزوم فاصله شدن نماز است بين دو طواف .