كتاب حج
فصل 1 در وجوب و كيفيت حج و شرائط وجوب آن
حج در لغت بمعنى قصد ، و در شريعت نيز به همين معنى است ليكن به قصد بيت الله الحرام جهت اداء مناسك و اعمال خاص در آنجا در وقت معين ، اختصاص يافته است و آن ، دو قسم است : واجب مستحب . حج واجب نيز دو قسم است . مطلق و مقيد .
حج واجب حجة الإسلام است و با وجود هشت شرط واجب گردد : 1 - بلوغ 2 - صحت عقل . 3 - آزادى [ 1 ] . 4 - صحت مزاج . 5 - دارا بودن زاد و توشه و مركوب سوارى [ 2 ] . 6 - رجوع به زندگانى و معيشت كافى : از قبيل مال ، صنعت و
هامش
[ 1 ] به عقيدهء مؤلف در نهايه ج 1 ص 209 اگر غير بالغ و بنده و مجنون حج به جا آوردند مجزى از حجة الاسلام نمىباشد و بايد پس از تحقق سه شرط فوق ، آن را تجديد كنند .
[ 2 ] - اصل استطاعت بدنى و مالى مورد اتفاق همه فقهاى اسلام است و در قرآن بطور سر بسته بدان تصريح شده است ولى در تفسير استطاعت ، اختلاف است : ابو حنيفه و شافعى و احمد ، زاد و راحله را شرط كرده اند ، مالك وجود راحله را جهت كسى كه به راه رفتن عادت داشته باشد شرط نمىداند . و همچنين گفته است اگر بتواند در بين راه كسب كند و لو با سؤال و تكدى ! وجود زاد و توشه نيز شرط نيست . مؤلف در خلاف ج 1 ص 411 مىگويد : با فقدان زاد و راحله اگر حج كند مجزى نيست و بايد آن را اعاده كند اما همهء فقها آن را مجزى مىدانند .