فوت شده را از جانب وى قضا كند . و همچنين هر نوع روزه ، كه بيكى از اسباب ديگر بر مريض واجب شود و قبل از ادا بميرد ولى ميت از قبل وى صدقه مىدهد يا روزه مىگيرد .
عاجز از روزه ، دو قسم است : يكى از آن دو كفاره دهد و بر وى قضا نباشد .
و آن ديگر كفاره دهد و سپس آن را قضا نمايد .
قسم اول ، سه دسته اند : پير مرد ، و پير زن فرتوت ، و جوانى كه به مرض تشنگى و عطش مبتلا است [ 1 ] .
قسم دوم ، نيز سه كس است : زن نزديك به زايمان كه بر سلامتى بچه خائف باشد ، زن شيرده كم شير ، و كسى كه به بيمارى عطش ابتلا و اميد بهبودى داشته باشد [ 2 ] .
فصل 4 در حكم مسافران
مسافر ، نبايد روزهء رمضان يا ساير روزه هاى واجب را به جا آورد بجز روزهء
هامش
[ 1 ] - برخى مانند مؤلف ، در نهايه ج 1 ص 167 اين حكم را مقيد كرده اند به صورت عجز اين سه گروه از روزه گرفتن ، كه در اين هنگام تنها به دادن صدقهء مذكور اكتفا مىكنند و ديگر قضا بر آنان واجب نيست و به گفتهء شهيد دوم در شرح لمعه ج 1 ص 128 اين قول مبنى بر اين است كه غالبا مرد و زن پير عذرشان قابل زوال نيست و الا بر تقدير زوال عذر ، بر آنان قضا واجب خواهد بود شهيد دوم در مورد هر سه دسته مىگويد : اقوى اينست كه اگر عاجز از روزه باشند قضا و فديه ، هيچ كدام واجب نيست و اگر با مشقت شديد بتوانند روزه بگيرند در اين صورت فديه واجب است و قضا منوط به قدرت بعدى است .
[ 2 ] - مؤلف در نهايه ص 167 در پايان احكام مريض و عاجز از روزه مىگويد : كليه كسانى كه روزه خوردن را براى آنان تجويز كرديم روا نباشد كه سير طعام بخورند يا سير آب بياشامند و جائز نيست كه با زنان مواقعه نمايند .