و بهر مبلغ مصلحت بداند واگذار مىنمايد و عوائد آن را صرف مصالح عامهء مسلمين مىكند . و عوائد زائد بر وجه خراج ، از آن صاحب زمين است . و هر گاه اين عوائد به پنج وسق : [ حد نصاب ] برسد لازم است عشر ، يا نيم عشر آن را مانند زمين زكات [ قسم اول ] از بابت زكات بپردازد .
چهارم ، زمين انفال ( و آن هفت نوع است ) :
1 - كليهء زمينهايى كه اهالى [ به ارادهء خود ] از آن ، جلاى وطن نموده اند .
2 - زمينهاى مرده و ويران كه اصلا مالك نداشته و به وسيلهء كسى آباد و احياء گرديده است .
3 - 5 - نىزارها ، قلهء كوهها ، بستر رود خانه ها .
6 - زمينى كه در ملك ميت بلا وارث بوده است .
الجمل والعقود في العبادات ( عربي - فارسي ) — صفحة 275
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٢٧٥