بنا را بر ركوع پيش گذارده و دو سجده را به جاى آورده .
[ سهو قابل جبران ]
اما قسم سوم كه در حال سهو يا بعدا تلافى سهو لازم است در نه موضع اتفاق افتد :
1 - كسى كه سورهء حمد را تا هنگام پرداختن به قرائت سورهء ديگر فراموش كند ، حمد را مىخواند و سوره را اعاده مىنمايد .
2 - كسى كه قرائت سوره را پس از حمد فراموش كند ، پيش از ركوع سوره را قرائت كرده آنگاه به ركوع مىرود 3 - كسى كه در حال قيام پيش از آن كه به ركوع رود ، در قرائت شك كند بايد قرائت بخواند سپس به ركوع رود .
4 - كسى كه تسبيح ركوع را نسيان كرده اما هنوز در حال ركوع است بايد تسبيح گويد .
5 - كسى كه در حال قيام شك كند كه آيا ركوع را به جا آورده يا خير ؟ بايد ركوع كند . و چنانچه در حال رفتن به ركوع ، يادش آيد كه قبلا ركوع كرده بوده است خود را به طرف سجده رها كند و از ركوع بر نخيزد .
6 - كسى كه پيش از قيام ، در يك سجده يا در هر دو شك كند بايد آن را به جاى آورد .
7 - كسى كه تشهد اول را نسيان كرده و در حالت قيام متذكر گرديده ، بر مىگردد و تشهد مىگويد . حال اگر به خاطرش نرسد تا به ركوع رود ، نماز را تمام كرده
الجمل والعقود في العبادات ( عربي - فارسي ) — صفحة 236
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٢٣٦