2 - شيخ عطّار نيشابورى متوفاى 627 كه سروده :
مصطفى ختم رسل شد در جهان * مرتضى ختم ولايت در عيان
و او هم همه دوازده امام را به شعر نام برده است ، و نيز از اوست :
ز مشرق تا به مغرب گر امام است * على و آل او ما را تمام است ( 1 )
3 - اشعار جلال الدين رومى كه البته محلّ كلام است كه از او باشد ، و ينابيع از ديوان كبير او نقل كرده كه غير از ديوان شمس است ، بهرحال چنين گفته است :
اى سرور مردان على مستان سلامت مىكنند ، تا آنجا كه مىگويد :
بامير دين هادى بگو با عسكرى مهدى بگو * با آن ولى مهدى بگو مستان سلامت مىكنند
و بالاخره به شمس ختم مىكند و مىگويد :
با باد نوروزى بگو با بخت فيروزى بگو * با شمس تبريزى بگو مستان سلامت مىكنند
نگارنده گويد : اين امامان ( عليهم السلام ) از سلام مستان به هر معنى كه باشد بىنيازند ، و سلام و صلواتى كه از خود آنها رسيده بس است ، اين سلام مستان ارزانى شمس باشد .
4 - از بعض شافعيه قصيده « داليّه » را در مدح دوازده امام نقل مىكند كه مطلع آن چنين است :
يا سائلى عن حبّ اهل البيت هل * اسر اعلانى بهم ام اجحد
تا آخر آنچه در ينابيع نقل كرده است .
5 - و از كتاب شيخ عزيزالدين نسفى نقل كرده كه نوشته است : شيخ الشيوخ
هامش
1 - دكتر محمّد استعلامى كه گفته : من چهل سال در احوال و آثار عطار مطالعه داشتم در مقدّمه تذكرة الاولياء مىنويسد نسبت تشيع دادن به عطّار مكابره باعيان است ، و اگر كسى به تذكرة الاولياء و مقدّمه آن رجوع كند حرف ايشان را تصديق خواهد كرد ، براى اطلاع بيشتر به الكنى و الالقاب 2 / 43 مراجعه كنيد .