نويسنده گويد : سلطان حسين تابنده گنابادى ( رضا عليشاه ) رسالهاى نوشته است به نام رفع شبهات ، در آنجا چنين مىنويسد :
نيابت عامّه در اصطلاح عرفا مهمتر از نيابت خاصه است ، بر خلاف اصطلاح فقهاء كه برعكس است ، به اصطلاح عرفاء هر دو سلسله نيابت خاصّه دارند ، علما در روايت و تبليغ احكام شرعيه ، و عرفا در درايت و تلقين اذكار و دستورات قلبيّه . ( 1 )
در جاى ديگر از اين رساله چنين مىنويسد :
تصوّف در اسلام از افعال و احوال پيغمبر خدا و آيات و اخبار معصومين ظهور يافته ، و بزرگان تصوّف هيچ ادّعايى از خود ندارند ، آنچه دارند از مصباح نبوت و مشكاة ولايت از معادن علم و حكمت با آداب صورى از بعض مذاهب دينى يا فلسفى ديگر اقتباس شده است . ( 2 )
صوفيه و سبيل و شارب
يكى از شعارهاى ظاهرى ايشان سبيل و شارب است و تمسك مىكند به فرمايش جدا مجد كه فرموده : دينى را به مويى نبستهاند . ( 3 )
سپس مىگويند : شعار ما است ، بلكه بالاتر مىگويند : شيعه در اوايل غيبت هم براى امتياز از اهل سنّت شارب را نمىزدند . ( 4 )
بيچاره ندانسته است كه آن وقت بحبوحه تقيّه بوده و به شيعه دستور دادند كه
هامش
1 - رساله رفع شبهات چاپ سوم سال 1359 ، انتشارات ديبا صفحه 10 .
2 - همان مدرك 33 .
3 - همان مدرك 130 .
4 - همان مدرك 126 . سبيل گذاشتن از اوّل شعار خوارج نهروان بوده است ، به كتاب الكنى و الالقاب محدث قمّى در ترجمه ( ذوالثدية ) مراجعه كنيد .