همانند انسانهاى ديگرند و تنها مبارزاتشان در راه خداوند است كه آنها را به اين درجهء و الا رسانيده و موجب امتيازشان گرديده است .
آيا درست است برخى از مردمان كه قرار دادن پيامبر و ائمه را براى خود به عنوان سرمشق و الگوهايى در زندگى دشوار مىبينند ، اصحاب پيامبر و ياران ائمه را نيز به عنوان سرمشق در زندگى خود قلمداد نكنند و در امور زندگى همانند آنها عمل نكنند ؟
به عنوان مثال چرا در زندگانى ، حضرت ابا الفضل عليه السلام را الگويى براى خود قرار ندهيم ؟ و يا چرا به حضرت على اكبر عليه السلام و يا حضرت قاسم پسر امام حسن عليهما السلام در مسير رسيدن به كمال نهايى اقتدا نكنيم و آنها را سرمشق خود قرار ندهيم ؟
در اينجا از اولين كسى كه در راه عشق خويش به امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد نام مىبرم . او كسى نيست مگر مسلم بن عقيل پيك و سفير امام حسين عليهما السلام .
بايد از خود پرسيد كه چرا ما بوسيلهء راه و روش نورانى او از گمراهى رهايى نمىيابيم و راه خود را ، در مسير هدايت او نمىپوئيم ؟
در پاسخ به اين سؤال بود كه خداوند سبحان مرا در نگاشتن مطالبى در رابطه با چگونگى راه و روش زندگانى اين شهيد گرانقدر يارى نمود . همان شهيدى كه پيامبرا اكرم صلى الله عليه و آله - پس از به
نمونه هاى ايثار 4 - حضرت مسلم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة مقدمه و پيش گفتار 6
مساهمون: خاكرند
صمقدمه و پيش گفتار ٦