جز على عليه السلام كه هر بار از پيامبر اجازه مىخواست كه با وى به مبارزه برخيزد آنحضرت نمىدانست كه آيا به شهادت مىرسد و يا پيروز مىگردد ؟ وپيامبر صلى الله عليه و آله نيز نمىدانست كه چه اتفاقى خواهد افتاد ، لذا دستان خود را بسوى آسمان دراز كرده وفرمود : « بارالها اگر بخواهى مورد پرستش قرارگيرى همه ايمان با همه كفر مبارزه مىكند . »
بنابر اين اگر كسى ادعا كند حضرت على عليه السلام با مجد وعظمت ياد شده به بركت دستهاى غيبى بوده است واراده وعزم او نقشى در شخصيت او نداشته ، به بيراهه رفته است .
آرى ! خداوند بندگان مؤمن خود را در عالم ذر امتحان نموده و امام على عليه السلام ورسول اكرم صلى الله عليه و آله وتمامى انبياء نيز مورد آزمون سخت قرار گرفته ووحدانيت خداوند متعال را پذيرفتهاند .
چرا بايد به پيامبران و ائمّه اقتدا كرد ؟
حال به نتيجهگيرى نهائى خواهيم رسيد .
اگر انسان بخواهد در راه امام على عليه السلام گام بردارد و به اوج وقلّه انسانيت ومعرفت او برسد چه بايد كرد ؟
موانع موجود در پيش روى اوج گرفتن در آسمان اراده چه مىباشد ؟ و چه چيزى مانع تفكر در تحقق خواستهاى ارزشمند مىگردد ، در حالى كه ما ائمهاى مانند على وفرزندانش را داشته ورهبرانى مانند انبياء وفرستادگان خداوند در اختيار داريم .
انسان ذاتاً و از لحاظ فطرى خواستهها واميدهايى دارد