تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام على (ع) پيشواى صديقين (فارسى) — صفحة 43

مساهمون:

ص٤٣
على عليه السلام باشيم واو را بعنوان ولى ، رهبر و امام خود بدانيم بايد سيره عملى و نظرى او را مورد ملاك خود قرار دهيم .

2 - پايان راه طولانى

فاصله ميان ما و امام بسيار زياد است ، زيرا آن حضرت در عبادتهاى شبانه روزى خود از ترس پروردگار عالم ، از هوش مىرفت آن حضرت هر شب ، مسجد كوفه را با هزار ركعت مُزّين مىكرد . به هر حال بايد در اين چند سال عُمر كوتاه خويش فاصله خود را با آن مقام شامخ نزديك كنيم . شايد على عليه السلام پس از مرگ مؤنس ما شود زمانيكه نه ثروت و نه فرزند مىتواند شفاعت كننده ما باشند ، مگر اينكه با دلى پالايش شده وخالص به پيشگاه خداوند رهسپار شويم .

3 - على راه ورسم زندگى

على بن ابى طالب راه ورسم زندگى است ، ورسول اللَّه زمانيكه با اين كيفيت از او سخن به ميان مىآورد ، يعنى در واقع از ما مىخواهد تا پيرو راه ورسم على عليه السلام ورهرو اصحاب او باشيم زيرا مؤمنين يك جماعت متشكل ، هم آرمان وهمسو وپشتيبان يكديگر هستند و از آغاز تاريخ زندگى تا روز قيامت چنين خواهد بود . بنابر اين شخصيت امام على عليه السلام در دورانهاى متوالى در وجود ساير ائمه عليهم السلام تجلى مىيابد مثلًا : در شخصيتى چون امام حسن ،