1 - الاجاده . در شرح قلاده كه قصيدهاى از سيد على بن باليل ( 1 ) معاصر او و
هامش
( 1 ) دانشمندى پر مايه بوده و در فن ادب و شعر مقامى عالى داشته ، ولى ترجمه اش در جائى به نظر
نرسيده است .
بحر طويلى در مدح حضرت حجت ( عج ) دارد كه محدث بحرانى در كشكول خود 2 : 239
چاپ بمبئى نقل كرده است .
و هفت قصيده لاميه گفته و مقدمهاى منثور براى آنها نوشته و به صورت كتابى موسوم به ( قلائد
الغيد ) در آورده است كه در 1399 به همّت سيّد هادى سيد ياسين دام توفيقه با بحر طويل مذكور ، به
چاپ رسيد .
آغاز « اللّه احمد ناظم عقد الكائنات على الوجه الأتم ومجري بحور رحمته الزاخرة على الأخصّ
والأعمّ . . .
قصيده اولى در موعظه ، يكصد بيت :
إلى متى أنت باللذات في شغل * أما سمعت بفعل الدهر بالاُول
دوم درباره پادشاهان ، صد و سى بيت :
سل الردى عن ملوك الفرس والاُول * لا سيما الفرقة الاُولى من الاُول
سوم در خلفاء جور بعد از رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ، صد و پانزده بيت :
إنّ الزمان لذو حول وذو حيل * وذو عناء وذو جدّ وذو هزل
چهارم درباره صوفيه ، هشتاد و هفت بيت :
هل للصروف و عذر الدهر والحول * ردّ عن المرء بالتدبير والحيل
پنجم در عشاق مجاز ، هشتاد و سه بيت :
هذي الليالي ذوات الحول والحول * كم حوّلت حال ذي حال و لم تحل
ششم در ياد جوانى و عشق از دست رفته و خانههاى خراب شده يكصد و سه بيت :
إنّ الشباب حليف الجدّ والجدل * ولّى بصفو زماني من ورا أملي
هفتم در امر به معروف ، نود و هشت بيت :
ما في الزمان أمان من قضا عجل * فاصدم إلى الخير صدم الحادث الجلل
در آخر گفته :
سميتها عندما نظمتها درراً * قلائد الغيد فاعرفها ولا تسل
كأنّها الكوكب الدرّي منقسماً * لسبعة هزّات بالسرج والشعل
زاد القريض بجود جاد بها * للمجتلين لها بالسمع فكر علي
إنّي وإنّي ابن باليل برزت بها * كالرود لو برزت بالحجل من حجل
و قلائد الغيد يعنى گردن بندهاى زنان خوشگل .
و كتابى در نحو به نام المستطاب دارد كه در 1095 تأليف كرد . و در نجف موجود است .
و او را فرزندى به نام سيد ابراهيم بوده كه نظير پدر ، اديبى شاعر و دانشمندى كامل بوده ، و به
طورى كه در اجازه كبيره است كسب كمال از پدر خود و شيخ فتح اللّه كعبى نموده و در حدود 1150
درگذشته است .