عروسى ، از اين شخص كه همنام اوست باشد .
صاحب امل الآمل او را هم ترجمه كرده اما به اشتباه زير دو عنوان نوشته است ( 1 ) .
علامه امين هم به همين اشتباه دچار شده و او را دو بار نوشته و بار اول جدّ او را كه رحمت است رحمت اللّه ناميده است ( 2 ) .
علامه تهرانى فرموده وفاتش را صاحب فهرست كتابخانه لندن 6 : 471 در 1053 نوشته ولى غلط است ، چون تا 1063 زنده بوده و شواهدى براى حيات او در اين تاريخ آورده است ( 3 ) .
نگارنده گويد : وفات او در بصره در 1075 بوده است ( 4 ) .
سيد شرف الدين على فرزند حجت اللّه طباطبائى شولستانى غروى
( 000 - بعد 1063 )
از مشايخ اجازه بوده و نام او در اجازات متأخران به چشم مى خورد و نسب او به امام دوم حضرت امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) منتهى مى گردد .
در الروضة النضرة پس از آنكه نسب او را تا امام ( عليه السلام ) از رياض نقل كرده ( 5 ) نام
هامش
( 1 ) امل الآمل 2 : 154 ، به عنوان عبد على بن رحمة و در صفحه 156 به عنوان عبد على بن ناصر بن
رحمة و در اينجا او را به جاى حويزى بحرانى نوشته است .
( 2 ) أعيان الشيعة 38 : 56 و 59 .
( 3 ) الروضة النضرة : 329 ، و الذريعة 9 : 690 .
( 4 ) هدية العارفين : 586 .
( 5 ) الروضة النضرة : 402 ، در چاپ آن را حذف كردهاند .