پيامبر رحمة للعالمين را ، آن مظهر أتم رئوفيت خدا را ، كه دهها
آية ديگر أو را به صبر واستقامت وگذشت ورأفت ومهربانى ستوده
است ، برخى از افسانه پردازان " فظ غليظ القلب " معرفى كرده اند ، آن
صفتي كه خدا پيامبرش را از آن به گفتهاش * ( ولو كنت فظا غليظ
القلب لانفضوا من حولك ) * ( 1 ) " واگر خشن وسنگدل بودى از
اطرافت پراكنده مى شدند " تنزيه فرموده است ،
أو را انساني بدخوى كه بواسطهء خشم وعصبانيت وگاه بواسطة
سرگرمى زبان به فحش وناسزا مى گشوده معرفى كرده اند ، بدون
توجه به اينكه آنچه پيامبر أكرم ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) مى فرمايد : وحى است : * ( وما
ينطق عن الهوى إن هو إلا وحي يوحى ) * ( 2 )
در صحيح مسلم أحاديث متعددى از أبو هريره وعايشه آورده
است كه پيغمبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) فرمود : خدايا من بشرم ، غضب مى كنم ،
همانطور كه بشر غضب مىكند ، پس هر مؤمني را كه آزردم ، دشنام
دادم ، ناسزا گفتم ، لعن كردم ، تازيانه زدم ، آن را براي وى كفاره
هامش
1 - سورة آل عمران ، آيهء 159 .
2 - سورة النجم ، آيهء 4 .