از كلمهء هرگاه " إذا " وهمچنين از " أو لهوا " استفاده مىشود كه اين
رفتار ، رفتار يك مرتبه واستثنايى مسلمانان وأصحاب نبوده ، كه در
هنگام نماز جمعه ، پيامبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) را در مسجد تنها رها مىكردند ،
بلكه مكرر اتفاق مىافتاد ، كه گاه براي تجارت وسودا گرى وگاه براي
تماشاى لهو وسرگرمى از پيرامون آن حضرت متفرق مى شدند .
اگر اين رفتار نسبت به امام جمعه عادى يك شهر انجام گيرد ،
درباره مردم آن شهر چه قضاوتى مىشود ، اگر كسى آنان را بهترين
مردم شهرها بنامد ، جا ندارد أو را با استهزاء ومسخره ، به سبك
مغزى رمى كنند ،
آنگاه آنان كه با پيامبر أكرم ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) چنين رفتارى داشتند مى توان
گفت بهترين انسانهاى روى زمينند ، چون در زمان آن حضرت بوده
وأو را درك كرده اند ونسبت به وى در تمام زمينهها جفا كرده اند .
از آياتي كه در مورد ظلم به رسول الله ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) در ابعاد سياسي
اجتماعي واقتصادى وعبادي ملاحظه شد ، دانسته مىشود كه اين
جفا تنها از جمع اندكى صادر نمى شد ، والا تهديد به عذاب وتبديل
آنان به قوم ديگرى معنا نداشت ، واگر تنها معدودى به سوى تجارت
مظلومترين پيامبر ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: سيد عليرضا حسيني
ص٢٢