( 1 )
« ت »
( 2 )
تاراء :
جايى است ميان مدينه و تبوك كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را در آنجا مسجدى بوده است . اينكه گفتهاند : « در آنجا مسجدى است » معنايش اين نيست كه پيامبر مسجدى ساخته ، بلكه مرادشان اين است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن محل نماز خوانده و از آن پس مردم آن مكان را مسجد و مصلّى قرار دادهاند .
[ تأزير :
نام ديگر شاذروان است . وجه تسميهء آن ، اين است كه شاذروان مانند ازار براى كعبه است . « 1 » ]
( 3 )
تبار :
جايى است در شش ميلى خيبر در راه مدينه . در داستان ازدواج پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با صفيه ، از اين محل نام برده شده است .
( 4 )
تباله :
( به فتح تاء ) ، واديى است داراى روستاها و آب و نخلستان ، واقع در دويست كيلومترى جنوب شرقى طائف ، در منطقهء تهامهء عسير . همچنين تباله شهرى است . گفته مىشود : مردم تباله و جرش بدون آنكه جنگى صورت گيرد ، اسلام آوردند و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله زمينهاى اين دو شهر را به ساكنانشان واگذار كرد .
تباله و جرش در سال دهم هجرت فتح شد . . .
در كتابهاى قديمى آمده است :
تباله جايى است در سرزمين يمن . . .
در گذشته ، نام يمن ، جنوب عربستان سعودى را در بر مىگرفت . عربها به نام اين شهر مثل مىزنند و
هامش
( 1 ) . مصباح المنير ، ص 307 ، مادهء « شذر » .