ذى حجّه است . « 1 » ]
[ يوم الرّءوس :
مكّيان روز يازدهم ذى حجّه ، سرهاى حيوانات قربانى را ، مىپختند و مىخوردند و به همين مناسبت آن روز را ، يوم الرّءوس ؛ يعنى روز سرها مىناميدند . « 2 » ]
[ يوم القرّ :
نام روز پس از يوم النحر ( عيد قربان ) است ؛ زيرا آن مردم در منزلگاهشان در منا مستقر مىشوند . « 3 » ]
[ يوم المشهود :
روز عرفه است ؛ زيرا مردم در سرزمين عرفه حضور به هم مىرسانند . « 4 » ]
[ يوم النّحر :
روز نحر كردن و كشتن شتر است كه همان روز عيد قربان مىباشد ؛ زيرا در آن روز شتران با فرو كردن كارد در نحر ( گلوى ) آنها ، قربانى مىشوند . « 5 » ]
[ يوم النّضر :
روز بازگشت حجاج از مكه به منا است . « 6 » ]
( 1 )
يهيق :
در حديث آمده است : « زود باشد كه ساختمانهاى آنان به يهيق برسد » .
مقصود ، ساختمانهاى مردم مدينه است . هيچ يك از جغرافىدانان از جايى به اين نام ياد نكردهاند .
( 2 )
يين :
( به فتح اول و سكون دوم ) ، - « مرّيين » ؛ زيرا بعضى از پژوهشگران معتقدند كه جايى به نام « يين » وجود ندارد ؛ بلكه اين كلمه در اصل « مرى » بوده كه تثنيه بسته شده و در حالت جرّ به صورت « مريين » در آمده و لذا برخى خيال كردهاند « مريين » مركّب اضافى است .
هامش
( 1 ) . طريحى ، ج 1 ، ص 521 ، 522 مادّهء « حصب » .
( 2 ) . تاج العروس ، ج 16 ، ص 109 ماده « رأس » .
( 3 ) . طريحى ، ج 3 ، ص 486 ماده « قرر » .
( 4 ) . طريحى ، ج 2 ، ص 550 مادّه « شهد » .
( 5 ) . برگرفته از جمهرة اللّغه ، ج 2 ، ص 145 مادّهء « نحر » .
( 6 ) . طريحى ، ج 4 ، ص 345 مادهء « نفر » .