مگر نمىدانيد كه بين عقول ودلهاى آدميان وعرش الهى فاصلهاى وجود ندارد ؟ و اين موجودات ربوبى حيات خود را از نور عرش ربانى در مىيابند . وبالعكس گريهاى كه از صدق وصفا مايهاى ندارد ، فروغى نداشته و مانند آن مايع است كه چربى نداشته ومحض دوغ مىباشد .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 251
پدیدآورندگان: محمد تقي جعفري
ص۲۵۱