تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 290

« وَلَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ 11 : 69 . » ( 1 ) ( وقتى كه فرستادگان ما [ كه فرشتگان بودند ] براى مژده دادن به سوى ابراهيم فرستاديم به ابراهيم سلام گفتند و او با سلام پاسخشان داد ، فورا رفت [ به مقتضاى اخلاق مهمان نوازى كه داشت ] به آنها گوشت گوسالهء كباب شده آورد ) . « يَوْمَ يَنْظُرُ اَلْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداه وَيَقُولُ اَلْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً 78 : 40 . » ( 2 ) ( [ روز رستاخيز ] روزى است كه انسان به آن چه كه اندوخته است مىنگرد ، شخص كافر مىگويد : اى كاش خاك بودم ) . « قالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اَللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا اِمْرَأَتَكَ إِنَّه مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ اَلصُّبْحُ أَ لَيْسَ اَلصُّبْحُ بِقَرِيبٍ 11 : 81 . » ( 3 ) ( [ فرستادگان خدا به حضرت لوط عليه السلام ] گفتند : لوط ما فرستادگان خداى تو هستيم ، قوم تبه كار تو نمىتوانند به تو آسيبى برسانند ، خانواده ات را در تاريكى شب با خود بردار و برو ، هيچ كس را از خاندانت مگذار مگر زنت را ، او به همان بلايى كه به قوم تو اصابت خواهد كرد گرفتار خواهد گشت ، وعدهء بلاى ما به آنها هنگام بامداد است ، مگر بامداد نزديك نيست . )